Lista moich ulubionych filmów wciąż ewoluuje, ale jest kilka tytułów, które zajmują w moim sercu specjalne miejsce. Za bezkompromisowe i szczere do bólu, choć niepozbawione humoru studium problemów Amerykańskich przedmieść - "Happiness" (Todd Solondz); za dogłębne prześledzenie fascynującego i poruszającego, a po macoszemu traktowanego przez główny dyskurs tematu - "The Celluloid Closet" (Rob Epstein, Jeffrey Friedman); za idealne połączenie serca z rozumem - "Miłość" (Karoly Makk); za wniknięcie w ludzką duszę w sposób, który, mimo konkretnego geograficzno-politycznego osadzenia, nie dba o wyznanie czy pochodzenie, tak bardzo jest uniwersalny - "Rozstanie" (Ashgar Farhadi). Gatunek nie jest dla mnie wyznacznikiem wartości filmu. Cieszą mnie zarówno komedie romantyczne jak i dramaty obyczajowe, pod warunkiem, że są dobre, ciekawe, ekscytujące. Zwykle w mój gust trafiają amerykańskie niezależne produkcje. Czasami ciężko ogląda mi się horrory, bo łatwo mnie przestraszyć... Bardzo lubię dokumenty, szczególnie te "zaangażowane". Kino kulinarne to moja "guilty pleasure".